“Trzy miłości” Łukasza Grzegorzka to film, po którym człowiek kończy seans z lekkim zawrotem głowy. Nie od lukrowanego romansu, tylko od gęstego emocjonalnie, neurotycznego tańca trzech osób, które desperacko boją się samotności. Trzy osoby, trzy lęki. Nie “trójkąt”, tylko pole…
Czytaj
Czytając “Quo vAIdis” miałem wrażenie, że ktoś wziął moje wszystkie zawodowe przyzwyczajenia związane z AI, wrzucił do blendera z fizyką kwantową, matematyką i czarnym humorem, a potem kazał mi się temu spokojnie przyglądać. Spokojnie się nie da. O czym właściwie…
Czytaj
“Wilding” to jest soundtrack filmu o naturze, który leci w tle tak, że nawet jeśli nie skupiasz się na każdym jego dźwięku, potrafisz go czuć innymi zmysłami. To jest album, który po cichu przejmuje kontrolę nad wieczorem, nad oddechem, nad…
Czytaj
“Żniwiarz cienia” to dla mnie ten tom Leny Silewicz, przy którym przestaję traktować Katarzynę Bondę jak autorkę kryminałów, a zaczynam jak kogoś, kto brutalnie rozgrzebuje ludzkie sumienia w kostnicy emocji. To już nie komfortowe śledztwo z fotela, tylko brudny kontakt…
Czytaj
“Syndrom oszusta” Jill Stoddard czyta się jak rozmowę z kimś, kto zna wszystkie twoje sztuczki obronne, a mimo to nadal traktuje cię serio. Autorka jest psycholożką, pracuje z lękiem i perfekcjonizmem, więc bardzo dobrze widzi, jak potrafimy podcinać sobie skrzydła…
Czytaj
Kiedy przeglądam listę przeczytanych w tym roku książek, mam wrażenie, że mój 2025 upłynął pod znakiem poszukiwań równowagi między człowiekiem a światem, który co chwilę się wymyka spod kontroli. Z jednej strony groza i mrok, które od lat są mi…
Czytaj
