🚴 40 km ósemka wokół Pogorii 3 i Kuźnicy Warężyńskiej + mapa do pobrania. Szwenduro #15

W środku tygodnia wziąłem jeden dzień urlopu, wsiadłem na rower i pokonałem z kolegą trasę rowerową wokół Pogorii 3 i Kuźnicy Warężyńskiej, układając pętlę w kształt ósemki na mapie. Całość z dojazdem i powrotem z Będzina dała jakieś 40 kilometrów czystej przygody od asfaltu po leśne trakty. Wczesna wiosna dodaje smaku. Chłód w powietrzu, ptaki na wodzie i ten pozytywny dreszcz jazdy wokół dwóch wód. Podzielę się wrażeniami krok po kroku, jak przebiegła wycieczka oraz udostępnię GPX z całej trasy, abyście też mogli z niej skorzystać.

Start pętli przy Pogorii 3. Cisza brzegu i pierwszy obrót ósemki

Rozpocząłem w Będzinie, jadąc przez wały na Czarnej Przemszy. Pierwszy przystanek: Molo na Pogorii 3, gdzie wczesna wiosna panuje w pełni. Brzeg pusty, woda spokojna, tylko chłód marcowego powietrza jeszcze szczypie w policzki. Trasa rowerowa wije się asfaltem wzdłuż jeziora, gładkim i przewidywalnym, idealnym na rozgrzewkę po dojeździe z Będzina. Pedałuję równym tempem, słysząc plusk fal i pohukiwanie łabędzi sunących po tafli w stadach. Kaczki nurkują energicznie, rozbryzgując drobne krople, a ja mijam rolkarzy i biegaczy, skupionych na swoim rytmie. Pierwsze kilometry budzą ciało. Nogi się rozkręcają, oddech wyrównuje, a widok na błękit Pogorii 3 koi myśli.

Płynnie przechodzę w stronę Kuźnicy Warężyńskiej, zatrzymując się jeszcze na chwilę przy brzegu Pogorii. Łącznikiem między Kuźnicą a Pogorią 3 jest mały tunel, który jest atrakcją w ciepłym sezonie, szczególnie wśród rowerzystów.

Łabędzie majestatycznie żeglują, kaczki kwaczą w tle, a ja wdycham wilgoć unoszącą się znad wody – mieszankę ziemi i świeżości. Ta wycieczka rowerowa w marcu pokazuje naturę bez tłumów: puste ścieżki, szum wiatru, brak pośpiechu. Czuję lekki pot na czole, ten od dystansu w chłodzie, i wiem, że dalsza część pętli będzie jeszcze bardziej bogata we wrażenia.

Przejście do Kuźnicy Warężyńskiej. Od asfaltu do leśnych szlaków

Kuźnica Warężyńska imponuje rozmiarem. Znacznie większa od Pogorii 3, z brzegami ciągnącymi się kilometrami. Wycieczka rowerowa nabiera tempa. Asfaltowa ścieżka prowadzi wzdłuż wody, potem skręca w boczną odnogę, gdzie teren dziczeje. Pedałuję żwawiej, mijając pieszych, którzy cieszą się pierwszymi promieniami wiosny. Powietrze gęstnieje od zapachu mokrej ziemi i sosen, GPS trzyma ósemkę w ryzach – idealny łuk spinający oba jeziora. Dystans rośnie, nogi pracują, a widok na rozległy zbiornik motywuje do wytrwałości.

Druga połowa Kuźnicy przechodzi w piaszczysty, nierówny teren. Dla rowerzysty szukającego wrażeń to prawdziwa frajda. Ścieżka faluje, koła toną lekko w piasku, amortyzator pochłania nierówności. Leśny odcinek gęstnieje korzeniami, szyszkami i kamykami rozsypanymi pod kołami. Pedałuję ostrożnie, czując każdy wstrząs. Ta trasa rowerowa miesza asfalt z off-roadem, nagradzając wysiłek ciszą i przestrzenią. Wychodzę z tego z bananem na twarzy i chcę więcej.

Piaszczyste wyzwania Kuźnicy. Korzenie i szyszki pod kołami

Piaszczysty teren Kuźnicy Warężyńskiej bywa nierówny, trochę wymagający, ale wciągający jak magnes. Koła grzęzną w luźnym piasku, balansuję precyzyjnie, mijając kępy traw i rozjechane koleiny. Tu rządzi las, ścieżka i jakieś 4 kilometry off-roadu. To dobry test dla roweru. Opony zbierają piasek, łańcuch szepcze, a serce bije w takt podskoków.

Podczas przerwy zasłużony posiłek. Moje ulubione kiełbaski roślinna + nawodnienie izotonikiem Gaminate.

Leśny aromat wiosny. Szyszki, mech i rodząca się zieleń

Las Kuźnicy Warężyńskiej otula trasę, a zapach rodzącego się na wiosnę lasu w marcu to esencja tej jazdy. Stare szyszki rozsypane pod kołami chrzęszczą rytmicznie, korzenie czają się w cieniu. Łabędzie z brzegu to odległe echo, tu cisza lasu pochłania wszystko.

Dalsze partie trasy gęstnieją od przeszkód. Zatrzymuję się na chwilę, by uzupełnić wodę. Nasłuchuję szumu wiatru w gałęziach – to moment czystej medytacji, bez której jazda na rowerze byłaby tylko zwykłą jazdą. Po wielu wyboistych fragmentach, wracam na asfalt odmieniony, z płucami pełnymi leśnego powietrza. Teraz przyszedł czas na zamknięcie pętli wracając na molo na Pogorii 3.

Po drodze napotkałem taki uroczy widok

Zakończenie ósemki. Powrót do Będzina i kebabowy finisz

Zamykam ósemkę wracając do Pogorii 3, z 40 kilometrami w nogach: dojazd z Będzina, pętle wokół zbiorników i powrót znów do Będzina. Nogi palą, ale satysfakcja płynie falami: asfalt Pogorii wita gładkością, łabędzie i kaczki żegnają pluskiem. Wczesna wiosna kończy się chłodem zmierzchu, idealnym na refleksję.

Finiszuję w centrum Będzina, zatrzymując się na ulubionym kebabie. Będzin może nie olśniewa urodą a centrum Będzina jest potwornie brzydkie, ale te kebaby w centrum ratują każdy powrót. Po 40 kilometrach takie jedzenie to doskonała nagroda. Rower w domu, brzuch pojedzony, a głowa pełna wspomnień z trasy rowerowej. Dzień zaliczony.

Pobierz GPX trasy

Na koniec ciekawostka dla energooszczędnych rowerzystów e-bike

Całą tę trasę przejechałem na rowerze elektryczny, Ecobike RX 500 SUV. Dystans 39,3 kilometra pokonałem zużywając jedynie 25% pojemności baterii. Zużycie 0,61% akumulatora na 1 km to bardzo dobry wynik. W takim wariancie mogę potwierdzić, że przejechanie 160 kilometrów na jednym naładowaniu jest fizycznie możliwe.

Spodobał Ci się wpis?
Mój blog otrzymuje się dzięki wsparciu czytelników. Będę wdzięczny, jeśli postawisz mi wirtualną kawę💚

Marcin Kamyk Kamiński | 11.03.2026 | Rower, Szwenduro

Marcin Kamyk Kamiński

Pasjonat pozytywnego stylu życia. Prowadzę bloga od 2012 roku dzieląc się wiedzą i spostrzeżeniami. Ekspercko recenzuję rzeczy i miejsca warte uwagi, które zmieniają życie na lepsze. Poza blogowaniem napisałem kilka e-booków oraz publikacje w prasie drukowanej. Moje treści cytowane są przez duże media, w tym telewizję i portale.