Usiadłem do “Blizny” z przekorą. Nie oczekiwałem wielkich uniesień. Ot, kolejny thriller. Przynajmniej tak mi się wydawało. Jednak wraz z upływem czasu czułem, jak nachodzi mnie to lśniące pragnienie dowiedzenia się, co jeszcze wydarzy się za chwilę. Pojawił się Simon Sax. Nerd, samotnik z Doliny Krzemowej, obdarzony błyskotliwym umysłem i równie wielką nieśmiałością. To nie ten typ faceta, który rzuci sucharem na imprezie i skradnie całe show. Właściwie najbardziej porusza mnie to, jak autentycznie opisany został jego brak pewności siebie. Nie sposób się nie uśmiechnąć, gdy Simon podejmuje absurdalną, ale zaskakująco zrozumiałą decyzję: poszukać miłości przez internet. W jego świecie algorytmy rządzą, więc czemu nie miałby zadziałać też ten najprostszy “może ona mnie pokocha”?
Spotkanie Simona z Iriną
Irina wchodzi do gry. Jej historia nie jest lśniąca, romantyczna, bez skaz. Blizna pod okiem, mroczna przeszłość, nieoczywiste wybory. Myślisz, że już ją znasz? Nic z tego. Irina jest bezwzględnie prawdziwa, czasem wręcz brutalnie szczera ze swoją motywacją. Odczuwałem (a może Ty też to poczujesz?) nieustanne napięcie. Czy ta kobieta rzeczywiście jest tym, kim mówi? Czy naprawdę los podsunął Simonowi taką szansę na zmianę losu? Każda ich rozmowa ma w sobie coś elektryzującego. Drżąca pod powierzchnią tajemnica wręcz domaga się wydobycia.
Programista kontra świat. I mafia, która nie zna pojęcia litości
Simon i Irina to dwa zupełnie różne światy. Jego życie kręci się wokół kodu, jej – wokół zemsty i przetrwania. Kiedy już zaczynasz układać ich losy niczym puzzle, autor wrzuca do tej układanki rosyjską mafię, szemrane interesy i wątek handlu żywym towarem. Wierz mi, napięcie narasta jak w najlepszych filmach sensacyjnych. Nie ma tu miejsca na przypadkowe, niewyraźne postacie. Każdy gest bohaterów, każde niedopowiedziane słowo sprawia, że przewracasz oczami ze zdziwienia. Zastanawiasz się: co jest prawdą, a co sprytnie utkaną iluzją? Którego momentu powinniśmy się bać najbardziej?
W środku nadziei, po brzegi bólu
“Blizna” wiwisekcyjnie rozkłada na czynniki pierwsze samotność i potrzebę bliskości. Simon jest zaskakująco zwyczajny. To mężczyzna, który dźwiga brzemię rodzinnych dramatów, a jednocześnie chłonie każdą okruszynę nadziei, jaka pojawia się w jego życiu. Irina nie pozwala widzowi na chwilę słabości. Jej przeszłość to nie jest tani melodramat, ale żywe, szeleszczące krwią wspomnienia. Każdy kolejny rozdział jej życia frapuje i boli jednocześnie.
Początek “Blizny” to pozorne spowolnienie. Odbiorca ma czas, by zżyć się z bohaterami, z ich rozterkami, z codziennością, która mogłaby być i Twoja, i moja. Następnie fabuła wystrzela. Nie pozostawia złudzeń, że historia ta rozegra się według dobrze znanych schematów.
“Blizna” to serial twórców “Domu z papieru”, w którym gra również Maciej Stuhr
Twórcy “Domu z papieru” wzięli inspiracje z własnych produkcji. Dają bohaterce “Blizny” twardy charakter, niejednoznaczność moralną, wrzucają ją w wir mafijnych rozgrywek, gdzie linia między ofiarą a oprawcą jest ledwie widoczna. Sposób prowadzenia narracji powoduje, że nie sposób oderwać się od ekranu. Napięcie narasta z każdą sceną, a południowa Hiszpania staje się bohaterem drugiego planu, równie groźnym, co fascynującym
Maciej Stuhr. Polska energia w hiszpańskim świecie
Rola Macieja Stuhra to jeden z najmocniejszych akcentów obsady. Aktor wprowadza do serialu świeżość, autentyczność i dystynktywny charakter. Udowadnia, że polski talent doskonale radzi sobie w międzynarodowym towarzystwie i szybko staje się jednym z jaśniejszych punktów produkcji
Serial “Blizna” gra na emocjach
“Blizna” to serial, przy którym nie sposób być biernym. Zmusza do refleksji, podważa oczywistości, wywołuje dyskomfort, który jako widz przyjmuję z wdzięcznością. Scenariusz, dynamiczne tempo, trzymająca w napięciu chemia bohaterów sprawiają, że historia nabiera tempa jak kula śnieżna… i trudno się od niej uwolnić.
Recenzja serialu “Blizna”. Opinia po obejrzeniu
Nie lubię pustych komplementów. Napięcie? Owszem. Emocje? Zdecydowanie. Zaskoczenie? Więcej niż się spodziewałem. Widz traktowany jest partnersko. Serial nie eksponuje banałów, nie rozwleka wątków. Każda minuta jest współczesnym krzykiem o prawo do najprostszych rzeczy: miłości, bliskości, zaufania.
Nie bój się sprawdzić, ile w Tobie z Simona. A może z Iriny? To historia, która paradoksalnie pokazuje, jak wiele można zaryzykować i jak bardzo czasem nie wiemy, po której stronie stoimy.
Mój blog otrzymuje się dzięki wsparciu czytelników. Będę wdzięczny, jeśli postawisz mi wirtualną kawę💚
Pasjonat pozytywnego stylu życia. Prowadzę bloga od 2012 roku dzieląc się wiedzą i spostrzeżeniami. Ekspercko recenzuję rzeczy i miejsca warte uwagi, które zmieniają życie na lepsze. Poza blogowaniem napisałem kilka e-booków oraz publikacje w prasie drukowanej. Moje treści cytowane są przez duże media, w tym telewizję i portale.
